Kayada Büyüdüm Ben Sergisi Galerist’te Açıldı

Melike Abasıyanık Kurtiç’in sanatsal pratiğini odağına alan “Kayada Büyüdüm Ben” sergisi, Galeri Nev iş birliğiyle ve Galerist ev sahipliğinde, Kale Tasarım ve Sanat Merkezi’nin desteğiyle 15 Ocak’ta kapılarını açtı. 2024 yılında Erimtan Arkeoloji ve Sanat Müzesi’nde gerçekleşen “Bir Denizkestanesinin Anıları” sergisinin ardından kurgulanan bu yeni seçki, Abasıyanık Kurtiç’in üretimini; onun düşünme biçimi, form anlayışı ve malzemeyle kurduğu ilişkiyle kesişen sanatçıların işleriyle birlikte sunuyor.

“Bir Denizkestanesinin Anıları” sanatçının pratiğini içe doğru yoğunlaşan, katmanlı bir üretim alanı olarak ele alırken; “Kayada Büyüdüm Ben”, bu evrenden taşan biçimlerin ve düşünsel yönelimlerin başka sanatçı pratiklerinde nasıl yankılandığını araştırıyor.

Abasıyanık, yazılarında deniz kestanesinin dikenlerinde, kabuğun iç mekânında, taşın dokusunda evrensel bir bilinçaltı aradığından söz ediyor. Bu nedenle sergide yer alan sanatçılar, ortak bir bilinçaltının derinliklerini keşfetmeye, Melike’yi büyüleyen o karanlığın mağarasında buluşmaya ve birbirlerine köklenmeye davet ediliyor.

Sergi; seramiklerini sayısız desen, suluboya, fotoğraf ve yerleştirme ile besleyen, bu malzemeler arasında sürekli tercümeler yapan Abasıyanık ile pratiklerinde farklı kanallarda derinleşen sanatçıları bir araya getiriyor. Deniz Aktaş, Ece Bal, Gökhun Baltacı, İlhan Berk, Zeynep Kayan, Thiago Rocha Pitta, Anıl Saldıran, Johanna Seidel, Elif Uras, Burcu Yağcıoğlu ve Masao Yamamoto’nun eserlerinden oluşan seçki, İlhan Berk’in daktilosundan dökülen mısralarla edebiyata da uzanıyor. Böylece izleyiciler, seramiğin kimi zaman yalnızca zanaatkârlara mahsus görülen malzemesinin zenginliğini ve tüm açılımlarını deneyimleme fırsatı buluyor.

Sergideki pratikler, hiyerarşik bir merkez–çevre ilişkisi kurmak yerine her birinin kendi dilini ve özerkliğini koruduğu çoğul bir karşılaşma zemini oluşturuyor. Diğer sanatçıların üretimleri, Abasıyanık Kurtiç’in işlerinde belirginleşen mükerrerlik, döngüsellik ve yineleme fikriyle ilişki kuruyor; kimi zaman biçimlerin birbirine yaklaşan hatları, kimi zaman imgesel akrabalıklar ve görsel mimikler aracılığıyla onun dünyasına eklemleniyor. Yineleme, burada yalnızca bir takıntı ya da obsesyon değil; formun kendi içine kıvrılarak çoğaldığı, küçük sapmalarla yön değiştirdiği ve anlamın sessizce hareket ettiği bir düşünme alanı olarak beliriyor.

Galerist ile Galeri Nev’in 2018’den bu yana sürdürdükleri ortak sergi geleneğini günümüze taşıyan “Kayada Büyüdüm Ben”, Kale Tasarım ve Sanat Merkezi’nin seramik sanatına verdiği güçlü destekle 21 Şubat 2026 tarihine dek, salıdan cumartesiye 11.00–19.00 saatleri arasında ziyaret edilebilecek.

Enstalasyon Görseli: Kayada Büyüdüm Ben, 2026, Galerist.
Fotoğraf: Zeynep Fırat

Melike Abasıyanık Kurtiç Hakkında

1955 yılında İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi Dekoratif Sanatlar Bölümü’nden mezun olan Melike Abasıyanık Kurtiç, 1960–1962 yılları arasında Eczacıbaşı Seramik Fabrikaları Mumhane Atölyesi’nde çalıştı. 1963’te Danimarka’nın Naestved kentindeki Herman Kähler Seramik Atölyesi’nde kil araştırmaları yaptı; 1963–1966 yılları arasında Kopenhag’daki Danimarka Kraliyet Porselen Fabrikaları’nda tek parça seramik formlar ve sırlar üzerine yoğunlaştı.

1967–1968’de Kopenhag Güzel Sanatlar Akademisi Seramik Bölümü’nde konuk sanatçı olarak glasür çalışmalarını sürdürdü. 1968–1972 arasında Ankara Maden Tetkik Arama Enstitüsü’nde araştırmalarına devam ederken, aynı dönemde Tabiat Müzesi’nde desen çalışmaları yaptı. 1971–1975 yılları arasında Batı Almanya Bonn-Bad-Godesberg’de Heinz-Theo Dietz Seramik Atölyesi’nde üretimlerini sürdürdü.

1973’te Nord-Rhein Westfalen Tatbiki Güzel Sanatlar Odası jürisi tarafından üyelikle onurlandırıldı ve aynı yıl GEDOK Birliği’ne kabul edildi. 1975’te Ankara’ya dönen Kurtiç, 1977’ye kadar Ankara ve Adapazarı’nda seramik çalışmalarını sürdürdü. Çeşme sahillerinde gördüğü deniz kestanelerinden etkilenerek ilk çizimlerine başladı.

1977–1979 yılları arasında Atina’da deniz kestanesi çizimlerinin büyük baskılarını ve 8 mm film çalışmalarını gerçekleştirdi. 1979–1981 arasında Kopenhag’ta seramik üretimlerine devam etti; bir seramik heykeli Danimarka’nın Grenaa kentindeki hükümet binası için satın alındı. 1981–1983 yılları arasında Budapeşte’de pirinç kâğıdı üzerine renk çalışmalarına başladı ve eserleri Macaristan Ulusal Müzesi’nde sergilendi. 1989–1993 arasında Portekiz okyanus sahillerinde med-cezir fotoğraf çalışmaları yaptı.

2021 yılında vefat eden sanatçının yaşamı boyunca ürettiği eserleri bir araya getiren “Bir Denizkestanesinin Anıları” başlıklı retrospektif sergi, 2024 yılında Ankara Erimtan Arkeoloji ve Sanat Müzesi’nde izleyiciyle buluştu. Kale Grubu’nun ana sponsorluğunda ve Deniz Artun’un küratörlüğünde gerçekleşen bu sergiye, Kale Tasarım ve Sanat Merkezi’nin desteğiyle hazırlanan kapsamlı bir yayın da eşlik etti.