Türkiye Kuruyor Mu? Haziran Yağışlarında Yüzde 30’luk Kayıp

Meteoroloji Genel Müdürlüğünün Haziran 2026 verileri, Türkiye’nin yağış görünümünde dikkatle okunması gereken iki farklı tabloyu ortaya çıkardı. Türkiye genelinde haziran yağışları uzun yıllar ortalamasının yüzde 30 altında kalırken Marmara ve Güneydoğu Anadolu’daki yağış kayıpları çok daha yüksek seviyelere ulaştı.

Mardin’de haziran yağışlarının normale göre yüzde 95 azalması, kenti ayın en belirgin yağış açığının yaşandığı noktası hâline getirdi. Marmara Bölgesi’nde yağışlar normalin yüzde 79, Güneydoğu Anadolu’da yüzde 78, Karadeniz’de ise yüzde 40 altında gerçekleşti.

Buna karşılık 1 Ekim 2025–30 Haziran 2026 dönemini kapsayan dokuz aylık su yılı verileri, Türkiye genelindeki toplam yağışın normalin yüzde 30 üzerinde olduğunu gösterdi. Bu dönemde son 66 yılın en yüksek dokuz aylık su yılı yağış seviyesine ulaşıldı.

Dolayısıyla güncel tabloyu yalnızca “Türkiye tamamen kuraklaştı” veya “kuraklık sona erdi” şeklinde yorumlamak doğru değil. Haziran ayındaki ciddi yağış açığı kısa vadeli kuraklık baskısını artırırken önceki aylarda alınan güçlü yağışlar uzun dönemli toplamı destekliyor.

Haziran Ayında Ne Kadar Yağış Düştü?

Türkiye genelinde Haziran 2026’da metrekareye ortalama 23,7 kilogram yağış düştü. 1991–2020 dönemi haziran ayı normali ise 33,6 kilogram olarak hesaplanıyor.

Buna göre haziran yağışları:

• Uzun yıllar normaline göre yüzde 30 azaldı
• Haziran 2025’e göre yüzde 90 arttı
• Ortalama yağışlı gün sayısı 4,8 gün oldu
• Yağışlı gün normali olan 6,5 günün altında kaldı

Haziran 2026, geçen yılın aynı ayından daha yağışlı geçti. Ancak Haziran 2025’in son derece düşük yağışlı olması nedeniyle yalnızca geçen yılla yapılan karşılaştırma mevcut riski tam olarak göstermiyor.

Kuraklık değerlendirmesinde daha sağlıklı sonuç için yağışların uzun yıllar normaliyle, son aylardaki birikimli durumla, sıcaklıklarla ve buharlaşmayla birlikte incelenmesi gerekiyor.

Yağışın En Fazla Azaldığı Bölgeler Hangileri?

Haziran yağışlarının dağılımı Türkiye genelinde büyük farklılık gösterdi. En belirgin yağış kayıpları Marmara ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinde yaşandı.

MGM verilerine göre Güneydoğu Anadolu’da haziran ayında metrekareye ortalama 1,9 kilogram yağış düştü. Bölgenin uzun yıllar haziran normali 8,7 kilogram seviyesinde bulunuyor. Böylece bölge yağışlarında normale göre yüzde 78 azalma kaydedildi.

Marmara Bölgesi’nde de yağışların uzun yıllar ortalamasının yaklaşık yüzde 79 altında kalması dikkat çekti.

Bölgelere göre öne çıkan azalma oranları şöyle:

• Marmara Bölgesi: Yüzde 79 azalma
• Güneydoğu Anadolu Bölgesi: Yüzde 78 azalma
• Karadeniz Bölgesi: Yüzde 40 azalma
• İç Anadolu Bölgesi: Yüzde 22 azalma
• Doğu Anadolu Bölgesi: Yüzde 20 azalma

Akdeniz dışındaki bölgelerde haziran yağışları genel olarak uzun yıllar normallerinin altında gerçekleşti. Buna karşılık bütün bölgelerde yağış miktarı, çok kurak geçen Haziran 2025’in üzerinde kaldı.

Mardin’de Yağış Yüzde 95 Azaldı

Haziran ayında Türkiye genelinde en az yağış alan il Mardin oldu. Kentte metrekareye yalnızca 0,3 kilogram yağış düştü.

Mardin’in haziran yağışları normaline göre yüzde 95 azaldı. Kentte son 20 yılın en düşük haziran yağış miktarı kaydedildi.

Düşük yağışa yüksek sıcaklıkların eşlik etmesi, toprak nemi kaybını ve sulama ihtiyacını artırabilir. Özellikle kuru tarım yapılan alanlarda yağışın zamanı, toplam miktarı kadar önemli olduğundan ürün bazında değerlendirme yapılması gerekiyor.

Mardin dışında iki kentte daha uzun yıllara yayılan düşük haziran yağışları dikkat çekti:

• Bartın’da son 23 yılın
• Mardin’de son 20 yılın
• Giresun’da son 13 yılın

en düşük haziran ayı yağışları kaydedildi.

Yağışlar Hangi Bölgelerde Yüzde 80’den Fazla Azaldı?

Meteoroloji verilerine göre haziran yağışları bazı kesimlerde normallerine kıyasla yüzde 80’den fazla azaldı.

Bu alanlar arasında:

• Marmara Bölgesi’nin büyük bölümü
• Güneydoğu Anadolu’nun büyük bölümü
• Kuzey Ege
• Bartın
• Sinop
• Kastamonu
• Samsun
• Mersin
• Hatay
• Antalya’nın Kaş çevresi

öne çıktı.

Bu dağılım, kıyı kesimlerin tamamının aynı koşulları yaşamadığını da gösteriyor. Örneğin Ege ve Akdeniz’in bazı bölümlerinde yağış fazlası görülürken Kuzey Ege ve Doğu Akdeniz’in bazı kesimlerinde ciddi kayıplar oluştu.

Yağış Nerelerde Normalin Üzerine Çıktı?

Türkiye’nin tamamı haziran ayında kurak bir görünüm sergilemedi. Bazı iller ve ilçelerde yağışlar normalin yüzde 80’den fazla üzerine çıktı.

Yağış artışının belirginleştiği alanlar şöyle:

• Aydın
• Muğla
• Manisa
• Uşak
• Denizli
• Burdur
• Isparta
• Afyonkarahisar’ın güneybatısı
• Antalya’nın kuzeybatısı

İl genelinde en fazla yağış, metrekareye 121,1 kilogramla Rize’de kaydedildi. Normaline göre en yüksek yağış artışı ise yüzde 30’la Muğla’da gerçekleşti.

Ancak bir bölgede aylık yağışın normalin üzerine çıkması, yağışın toprağa ve su kaynaklarına tamamen faydalı biçimde ulaştığı anlamına gelmeyebilir. Kısa sürede düşen şiddetli yağışın önemli bölümü yüzey akışına geçebilir, sele neden olabilir veya toprak tarafından yeterince emilemeden bölgeden uzaklaşabilir.

Dokuz Aylık Su Yılı Neden Farklı Bir Tablo Gösteriyor?

Haziran ayındaki yağış kaybına karşın 1 Ekim 2025’te başlayan 2026 su yılı, Türkiye genelinde oldukça yağışlı geçti.

1 Ekim 2025–30 Haziran 2026 döneminde Türkiye’ye metrekareye ortalama 674,6 kilogram yağış düştü. Aynı dönemin uzun yıllar normali 518 kilogram, geçen su yılındaki yağış miktarı ise 383,6 kilogramdı.

Dokuz aylık su yılı yağışları:

• Normalin yüzde 30 üzerinde
• Geçen yılın aynı döneminin yüzde 76 üzerinde
• Son 66 yılın en yüksek seviyesinde

gerçekleşti.

Bu veri, kış ve ilkbahar aylarında alınan güçlü yağışların toplam su yılı değerini yükselttiğini gösteriyor. Ancak geçmiş aylardaki yağış fazlası, yazın devam eden sıcaklık ve yağış azlığı karşısında sınırsız bir güvence sağlamıyor.

Toprak nemi, baraj rezervleri, yer altı suyu, bitkinin gelişme dönemi ve buharlaşma hızı farklı zaman ölçeklerinde değişebiliyor.

Su Yılı Yağışları Hangi Bölgelerde Arttı?

Dokuz aylık dönemde Türkiye’nin bütün bölgelerinde yağışlar hem normalin hem de geçen yılın üzerinde gerçekleşti.

Bölgesel artış oranları şöyle:

• Güneydoğu Anadolu: Yüzde 47
• Akdeniz: Yüzde 44
• Doğu Anadolu: Yüzde 34
• Ege: Yüzde 31
• İç Anadolu: Yüzde 27
• Karadeniz: Yüzde 18
• Marmara: Yüzde 11

Güneydoğu Anadolu’da haziran ayı yağışları yüzde 78 azalmasına rağmen dokuz aylık su yılı yağışlarının normalin yüzde 47 üzerinde olması, kısa ve uzun dönemli değerlendirmelerin neden birbirinden ayrılması gerektiğini açıkça gösteriyor.

Bölgede kış ve ilkbaharda alınan yüksek yağış, dokuz aylık toplamı artırdı. Buna karşılık haziran ayındaki belirgin yağış kaybı, yaz dönemine ilişkin yeni bir risk oluşturdu.

Son 66 Yılın En Yüksek Yağışını Alan İller

Su yılının dokuz aylık döneminde bazı illerde uzun yılların en yüksek yağış seviyeleri kaydedildi.

Adana, Düzce, Hatay, Isparta, İzmir, Kahramanmaraş, Ordu, Osmaniye, Tokat, Manisa, Niğde ve Giresun’da son 66 yılın en yüksek dokuz aylık yağışı görüldü.

Bingöl, Bitlis, Kayseri, Sivas ve Tunceli’de son 38 yılın; Van’da son 32 yılın, Gaziantep’te ise son 30 yılın en yüksek yağış seviyesine ulaşıldı.

Buna rağmen Sinop ve Tekirdağ’daki su yılı yağışları normallerinin altında kaldı. Ardahan ve Bursa’da ise yağışlar normal değerler civarında gerçekleşti.

Kuraklık Haritası Nasıl Okunmalı?

Meteoroloji Genel Müdürlüğü meteorolojik kuraklığı başlıca Standart Yağış İndeksi ve Normalin Yüzdesi İndeksi yöntemleriyle izliyor.

Standart Yağış İndeksi, belirli bir dönemdeki yağışın o bölgenin uzun yıllar yağış düzeninden ne ölçüde saptığını gösteriyor. Böylece yağışı zaten düşük olan bir bölgeyle normalde çok yağış alan başka bir bölge daha anlamlı biçimde karşılaştırılabiliyor.

Normalin Yüzdesi İndeksi ise gerçekleşen yağışın uzun yıllar normaline oranını temel alıyor. Bu yöntem yağış açığını daha doğrudan gösterse de tek başına toprak nemini, buharlaşmayı veya baraj doluluğunu ölçmüyor.

Haritalardaki zaman aralıklarının anlamları da farklı:

• 1–3 Aylık Haritalar: Kısa süreli yağış açığını ve tarımsal baskıyı daha hızlı gösterir.
• 6–9 Aylık Haritalar: Mevsimsel birikimi ve su yılındaki eğilimi ortaya koyar.
• 12–24 Aylık Haritalar: Uzun süreli meteorolojik ve hidrolojik baskının anlaşılmasına yardımcı olur.

Bir bölge kısa dönemli haritada kurak, uzun dönemli haritada ise normal veya nemli görünebilir. Haziran 2026 tablosunda görülen temel farklılık da buradan kaynaklanıyor.

Meteorolojik Kuraklık Barajların Boşaldığı Anlamına Gelir Mi?

Meteorolojik kuraklık, yağışların belirli bir dönemin normalinin altında kalmasını ifade ediyor. Bu durum tek başına bütün barajların düşük seviyede olduğu veya içme suyu krizinin başladığı anlamına gelmiyor.

Kuraklığın farklı türleri bulunuyor:

• Meteorolojik Kuraklık: Yağışın normal değerlerin altında kalması
• Tarımsal Kuraklık: Bitkinin kök bölgesinde yeterli nem bulunmaması
• Hidrolojik Kuraklık: Akarsu, göl, baraj ve yer altı suyu seviyelerinin düşmesi
• Sosyoekonomik Kuraklık: Su yetersizliğinin üretim ve toplumsal yaşamı etkilemesi

Meteorolojik kuraklık uzadığında önce toprak nemi, daha sonra akarsu ve barajlar etkilenebilir. Fakat bu geçiş her bölgede aynı hızda gerçekleşmez.

Bu nedenle baraj doluluk oranları, yer altı su seviyeleri ve tarımsal nem göstergeleri ayrıca incelenmeli.

Haziran Sıcaklığı Kuraklık Riskini Artırdı Mı?

Haziran 2026’da Türkiye’nin ortalama sıcaklığı 22,3 derece olarak ölçüldü. 1991–2020 dönemi haziran normali 21,8 derece olduğundan ay genelinde ortalama sıcaklık normalin 0,5 derece üzerinde gerçekleşti.

Haziran 2026, son 56 yılın en sıcak 11’inci haziran ayı olarak kayıtlara geçti. Ayın en yüksek sıcaklığı Cizre’de 43,5 derece olarak ölçüldü.

Yağış açığına yüksek sıcaklıkların eşlik etmesi, topraktaki ve yüzey sularındaki buharlaşmayı hızlandırabilir. Böyle dönemlerde yalnızca ne kadar yağış düştüğü değil, suyun ne kadarının toprakta ve su kaynaklarında kalabildiği de önem kazanıyor.

Tarımsal Üretim Açısından Risk Ne?

Haziran yağışlarının düşük kalması özellikle yazlık ürünler, meralar ve sulama ihtiyacı açısından yakından izlenmeli. Ancak tarımsal etki her ürün ve bölge için aynı değil.

Ürünün ekim zamanı, gelişme dönemi, toprağın önceki aylardan taşıdığı nem, sulama imkânı ve haziran yağışının hangi günlerde düştüğü sonucu değiştirebilir.

Özellikle Marmara, Güneydoğu Anadolu, Kuzey Ege ve bazı Karadeniz illerinde:

• Toprak nemi daha hızlı azalabilir.
• Sulama talebi artabilir.
• Yer altı suyuna yönelim güçlenebilir.
• Kuru ot ve bitki örtüsündeki nem kaybı yangın riskini artırabilir.
• Hayvancılık açısından mera verimi olumsuz etkilenebilir.

Bununla birlikte dokuz aylık yağış fazlası, bazı bölgelerde toprağın ve su kaynaklarının yaza daha güçlü rezervle girmesini sağlamış olabilir.

Kuraklık Bitti Demek İçin Erken

2026 su yılının ilk dokuz ayında alınan güçlü yağışlar Türkiye için önemli bir avantaj oluşturdu. Ancak haziran ayında normalin yüzde 30 altında kalan yağışlar ve temmuzda etkisini artıran yüksek sıcaklıklar, kısa vadeli su kaybını yeniden gündeme taşıdı.

Özellikle Marmara ve Güneydoğu Anadolu’daki yağış azalması, tarım, şehir suyu yönetimi ve orman yangınları bakımından yakından takip edilmeli.

Güncel verilerin verdiği en doğru mesaj şu: Türkiye dokuz aylık dönemde son derece güçlü yağış aldı; fakat haziran ayında yağış düzeni yeniden keskin biçimde bozuldu.

Bu nedenle birikmiş yağış fazlasına güvenerek su tasarrufundan vazgeçmek de ülkenin tamamını tek tip “olağanüstü kurak” ilan etmek de bilimsel tabloyu eksik yansıtır. Kuraklık riski; bölge, zaman aralığı, sıcaklık, toprak nemi ve su kaynaklarının durumu birlikte değerlendirilerek izlenmeli.

Doğayı Dinle Haber Merkezi