“Kuzey Atlantik ne demek?” diye sordum.

Ekvator’un kuzeyindeki ülkeleri, Kuzey Amerika ve Avrupa ülkelerini kapsayan siyasi bir terminoloji…

Bizim NATO’ya girişimiz 1952.

Karaköy’de, NATO adında yılların esnaf lokantası var.

“Ne alaka?” diye geçirmiştim içimden.

Çok da hikmetli bir cevabı yoktu ama zekiceydi:

NATO’ya girdiğimiz yıl açılmış.

1952…

O tarihten bugüne yaklaşık yetmiş beş yıl.

Gurme olanlar bilir.

Hastaneme yakın.

Ara ara giderim.

Bildiğiniz esnaf lokantası…

Çok gösterişli değil.

Sade ve lezzetli bir Türk mutfağı.

Sahibi Rizeli, sevimli bir beyefendi.

Eşimle de gitmiştik bir keresinde.

Öğle yemeği boyunca açık.

Müşteri gani…

Yemekler bitince kepenk kapatıyor.

Hanım, bulaşıkları elde yıkayan yaşlı bir kadını hayranlıkla izliyor.

“Çok etkilendim,” diyor. “Gidip özellikle bahşiş vereceğim.”

Bahşişi verip takdirini ifade eden bir iki kelam etmeye çalışıyor.

Teyzem, sevimli Rize lehçesiyle:

— Yavrum, sağ olasun. Penum ihtiyacum yok. Pen buranun sahibinun eşiyum.

Eşim, tebessümle bu anekdotu bana ilettiğinde kasadaki sevimli amcama sordum:

— Yahu, Rizeli olduğun nasıl da belli!

— Nerden anladun?

— Yahu, bu kadar bereketli bir işletmen var. Allah nazarlardan saklasın. Bulaşık yıkayacak birilerini istihdam edemiyor musun?

— Doktorum, pen istemiyum mi? Millete iş beğendiremeyurum. Hâliyle iş başa duşti.

Hesabı ödedim.

Karşılıklı gülümseyerek vedalaştık.

İkna oldum mu?

Olmadım.

…

NATO bu ara revaçta ya…

Restoran NATO ile “Güvenlik Paktı” NATO arasında bir alegori aklıma düştü.

Şeytanın gör dediği!

NATO’nun çağrıştırdığı mizansen çok da sevimli gelmese de zihnimde canlanan tablo şöyleydi:

Kasada Trump…

Tamam da bulaşıkları yıkayan teyzemi bir yere oturtamadım.

Kore gazileri ve şehitleri de aklıma düşüverdi nedense!

NATO mermer, NATO kafa işte…

Ha, bu deyimin NATO ile bir ilgisi yokmuş.

“Na to mermeri, na to kefali.”

Bir Rum atasözünden Türkçeye geçmiş.

Türkçesi:

“Ha şu mermer, ha şu kafa.”

Yani küt kafa…

Olumsuzlama manasında.

Benimki de bir çeşit NATO!